Na vier maanden wachten mochten we eindelijk onze stoute en chique schoenen aantrekken en koers zetten richting het Hof van Cleve. Zo'n driesterrenrestaurant is ver van te voren volgeboekt, en niet alleen sinds het succes van 'Mijn Restaurant' oftewel de Vlaamse versie van 'Mijn Tent is Top', waar topchef Peter Goossens in de jury zit. Het schijnt dat hij 17de staat op de wereldranglijst van koks... alhoewel zoiets me lastiger te bepalen lijkt dan de top 17 van tennissers, wil dat wel wat zeggen.

Vrijdag net iets te laat vertrokken, maar toen we na een uur rijden Oudenaarde binnenreden, waren we alle sores meteen vergeten. Het stadsplein was vol met zomerse taferelen (korte jurkjes, kindjes op blote voeten, senioren in wielrennerspak en volle terrassen). Onze B&B (Huize Norman) bleek een schot in de roos: open sinds september, dus gloednieuw, met zalige bedden, zacht beddegoed, en een heel toffe gastvrouw die haar eigen jam maakt. En: op 5 minuten wandelen van het plein en het beroemde museum van de Ronde van Vlaanderen (waar we de dag daarna niet naar toe zijn geweest... de zon was te lekker).

Achtgangendiner in het Hof van Cleve...

We namen een taxi naar het Hof van Cleve. We genoten eerst nog een uur van aperitief op het terras, met uitzicht over de heuvels in het avondzonnetje. Wat we daarna (tussen 19.30 en 23.45 uur) voorgeschoteld kregen tijdens ons achtgangendiner was tegelijkertijd te lekker, te bijzonder en te decadent om hier neer te pennen. Dat doe ik dus ook maar niet. Zoiets doe je maar eens in je leven, zeiden Suzanne en ik voortdurend tegen elkaar... op die manier bleven we ons calvinisme de baas en konden we op en top genieten.

De volgende dag zijn we er de hele dag echt beduusd van geweest, zwijgend reden we binnendoor (starend over de heuvels van de Zwalmstreek) terug naar Antwerpen. Het heeft nog tot de dag erna geduurd tot we weer zelf iets konden koken of zelfs eten of drinken. Gelukkig voor baby Emma hadden we genoeg potjes in huis... Een ongelofelijke ervaring voor de smaakpapillen, maar ook voor het oog (wat een kunstwerken!) en de innerlijke mens. Oftewel voor Hollanders: Die tent is top!