"Ik ben geboren in Torhout. Na mijn studies pianostemmen en –herstellen in Groot-Brittannië en Italië ben ik in Oostende komen wonen. Ik had in Firenze nochtans een mooie job vast als pianostemmer, bij een gerenommeerd huis. Maar ik ben toch naar Oostende gekomen. Om verschillende redenen, onder meer omdat ik dacht in Oostende een goede markt te vinden als pianostemmer. Niet in de stad zelf, daar heb je niet zoveel piano’s vanwege de hoogbouw. Maar het is een goede uitvalsbasis voor het hinterland er rond. Zo werd ik de dertiende pianostemmer van de stad.

"Het was echter vooral het licht van Oostende dat me aansprak. Bovendien gedijt de verf waarmee ik schilder, tempera op basis van eierdooiers, beter in koudere klimaten. Ook de kolkende artistieke sfeer van Oostende sprak me aan. De sfeer van een kosmopolitische stad, een wereldstad zelfs. Nog altijd vind ik Oostende, naast Brussel, de meest belangrijke en uitgesproken eigenzinnige stad van Vlaanderen. Ook al is er een groot verschil tussen beide: Oostendes isolement tegenover de centrumligging van Brussel. En de bijbehorende bevreemdende, soms haast surrealistische sfeer die in Oostende hangt. Dat isolement, die outsidersligging, vind ik heerlijk. Dat heb ik ook nodig. Het is eigen aan mijn sterrenteken: de ram heeft isolement nodig om tot originaliteit te komen. James Ensor was ook een ram. Net als muzikant Marvin Gaye, die hier ook gewoond heeft."

Oostende in de ochtend

Cowboy Henk en de vissersbuurt

"Hoe raar het ook klinkt voor een Oostendenaar, ik hou niet echt van de zee. Ze doet me weinig. Ook als kunstenaar. Ensor bijvoorbeeld, heeft nooit een effen vlak geschilderd. Als je goed kijkt, zie je dat elk vlak leeft. Net zoals de zee. Bij mij is dat helemaal anders. Ik verkies vlakken in felle kleuren. Felgroen ook vaak, ik hou van groen. Ik hou meer van bomen dan van de zee.

"Ik ben zeer gehecht aan wat je de industriële archeologie van de stad zou kunnen noemen. Ik hou van de oude vissersbuurt, de haven, de Hendrik Baelskaai. Fantastisch. Ik geniet er ook telkens van om Oostende binnen te rijden. Zeker via de oude baan Brugge-Oostende. Het is mooi om een stad al van ver te herkennen. De Europatoren, de oude kranen aan de dokken...

"Van Cowboy Henk heb ik een volledig album in Oostende op straat getekend. Oostende, als decor voor mijn strip. Het was mijn ode aan de stad. Ik vertrok ’s morgens met de fiets. Mijn krukje erop, mijn map onder mijn arm, en mijn potlood, punter, gom en tekendriehoek in mijn zak. Zomer en winter. Ik was de eerste plein-airist striptekenaar, kun je zeggen. Zo heb ik de stad heel goed leren kennen. De mensen ook. De meesten kwamen een praatje slaan, ik heb daar heel goede herinneringen aan.

"In onze muziekwinkel verkopen we piano’s, maar ook mondharmonica’s en accordeons. De twee instrumenten van een zeeman, die moét je wel verkopen in een havenstad. Een muziekwinkel past in Oostende. Uit een onderzoek van de Britse zender BBC is ooit gebleken dat de top vijf van de meest muzikale steden wereldwijd stuk voor stuk havensteden waren. En het klopt, Oostende heeft al veel muzikanten voortgebracht. Misschien omdat het ritme van de getijden inspireert? Of omdat muziek de ruwe zeden van een havenstad verzacht? Oostendenaars hebben nogal een crue vorm van humor, bijvoorbeeld. In het begin schrok ik daar nogal van. Ook van Kamagurka’s humor. Iets heel Oostends, heb ik al ondervonden. Maar nu hou ik er wel van. Het is een deel van de charme van een havenstad."

Peter van Heirseele (50), alias Herr Seele, is striptekenaar (van de wekelijkse Cowboy Henk in Humo), kunstschilder, pianostemmer en eigenaar van een muziekwinkel op de Nieuwpoortsesteenweg in Oostende. Hij verzamelt historische piano’s, en heeft intussen zo’n tweehonderd stuks in zijn bezit.

• Bekijk wat Herr Seele voor Kim-Lian van der Meij in petto heeft!
• Nog meer tips en verhalen over Oostende vind je op visitoostende.be!