Een dag in het leven van een Limburgse gastvrouw
'Kunde gie es kieke noa miene vélo?'
Zonnige zondag 3 juli 2011 - Drie liter verse koffie, 1/2 kg fijn gesneden ontbijtspek, dozijn eieren, volkoren-grijs-wit en rozijnenbrood, 30 witte vers gebakken broodjes, groot bord met toespijs, potjes verse kaas, stukjes aardbeien, huisgemaakte confituur van rabarber en blauwe bes - alles staat klaar voor het ontbijt van onze hongerige gasten.
7.30 uur: koffie check, zeemvelletje check
De allervroegste vogel is de 11-jarige Franstalige Sander. Hij is hier op fietsvakantie met zijn ouders, ze wonen in hartje Brussel en ja, fietsen doet Sander graag! Plechtig komt hij ons een hand geven en met een stille “Bonjour” gaat hij rustig aan een tafeltje bij het raam zitten en nipt al even van zijn smoothie - dat is een vers vruchtensapje op basis van fruitsap, banaan en appels. Hij vraagt er dadelijk al een potje koffie bij want “Mes parents dort encore…” en hij wil de fietstocht voor vandaag al eens bekijken. Sander wil het wat rustiger aandoen, want gisteren leidde de tocht naar Tongeren: 70 kilometer op en neer. Dat was toch iets te ambitieus voor een kinderfiets met slechts drie versnellingen!
Daar zijn ook onze eerste seniorenfietsers voor het ontbijt - een groepje van 4 vrienden uit Wilrijk - en daar komen de eerste eitjes al met versgebakken spek. De ontbijtruimte vult zich spoedig met sportieve mensen van allerlei aard, sommigen al op en top fietsklaar met zeemvelletje netjes in het midden en korte sportkousjes aangepast aan de outfit. Wat zal het worden vandaag: De Maasvalleiroute, De bossen van de Kempen of een tocht naar de hoofdstad van de Smaak: Hasselt? Maakt niet uit voor het vrouwelijke gezelschap. Zolang er voldoende leuke terras-stops worden ingebouwd nemen ze genoegen met het aantal vooropgestelde kilometers. Ondertussen wordt Paul vastgeklampt door een enthousiaste Bruggeling: “Kunde hie es kieke noa miene vélo? Ik peins da em weere platte stoat…”
10 uur: modus housekeeping
Oef, al onze gasten zijn op pad, fietsroutes werden uitgedeeld en nadat iedereen zijn gading had gevonden uit onze 10 themakaarten kan de ontbijtruimte worden afgeruimd, de afwas dadelijk gedaan. Nu even van ontbijtdame overschakelen naar modus housekeeping (horeca-vakterm voor poetsmeisje kamers). Bedden worden gemaakt, handdoeken ververst, hier en daar nog een wc-rolletje vervangen.
Daarna boodschappen doen voor de volgende drie dagen. Een hele klus. Het boodschappenlijstje is lang en de verscheidenheid van winkels is groot.... Naast supermarkt en speciaalzaken rij ik ook nog naar ‘Het vrije veld’ voor biologische groentjes en kruiden hier in Zutendaal dicht bij het blotenvoetepad. Om 15 uur is alles uitgeladen en netjes op zijn plaats. Goede timing, perfecte mise en place (vakterm voor goede voorbereiding) – elke keer hetzelfde scenario.
15.30 uur: ijsje of siësta?
Even met de fiets een ijsje gaan eten of platte rust op ons bed? Broodnodige rust, maar er wordt toch geopteerd voor het eerste. In het IJsparadijs op de grens Zutendaal-Lanaken aan het knooppunt 62 van het Fietsparadijs vind je het lekkerste ijs van Vlaanderen. Goedlachse meisjes draaien er mooie grote bollen ijs gezwind op een hoorntje of in een potje, als je er graag ook nog eens chocoladesaus bij neemt. Hier gelden nog anticrisis prijzen en voor 1 euro per superbol nemen we er dadelijk 3!
17 uur: gastvrouw wordt kokkin
Dit is een lekkere modus! Brooddeeg voor de minibroodjes wordt gekneed, groentjes gesneden en gestoofd voor de dagsoep, het voorgerecht zal een lasagne worden met verse spinazie, de kipfilet wordt gemarineerd met Maaslandse kruiden. De biopeulerwten passen er uitstekend bij, en nadat ik mij de vraag gesteld heb: wat geef ik als dessert - créme brulée of een tiramisu of toch iets met aardbeien - beslist de kok (en dat ben ik dus) dat het een dessertenbord wordt met van alles een beetje! We krijgen 18 man aan tafel, dus concentratie en een beetje gezonde stress zijn nodig, maar de gasten zullen er niets van merken, zeker hier in Limburg (waar iedereen al wat trager spreekt)!
19 uur: tafel met complimentjes
Een combinatie van koken, opdienen, drankjes serveren, praatje maken vult de rest van de avond. Complimentjes krijgen voor het lekkere eten, de dames maken zich ongerust over calorietjes en er wordt gepland om er morgen dadelijk een kilometertje of 5 bij te doen! Geef ons dan nog maar een bosbiertje om af te sluiten, we blijven hier nog gewoon wat napraten of gaan misschien nog een spelletje Uno spelen, grapt de fietsdame. Tegen halftwaalf gaan we voldaan maar goed moe naar ons huisje, 5 stappen verder. Slaapwel lieve gasten, tot morgen bij het ontbijt.
-
The Oak op Zoover.nl
-
Hotel The Oak op de kaart
-
Esters weekendje in Vlaanderen



