imag0097.jpg

‘Vlaamse Ardennen, eigenaardig fietsparadijs’

Natalie Siereveld

De Ronde van Vlaanderen, landschappen en koeien

Ruim 120 km van de Nederlandse grens liggen de Vlaamse Ardennen, bekend om onder andere de Ronde van Vlaanderen, het historisch geladen landschap en de mooie fietsroutes. Ik besloot om eens een kijkje te nemen en te ervaren hoe het nu precies met de fietscultuur daar zit waar ik zoveel over heb gehoord. 

Als iemand mij vraagt of ik ooit naar het platteland ben geweest, dan antwoord ik knikkend ‘ja’. In een ver verleden – niet dat ik zo oud ben hoor - ben ik met een pick-up langs graanvelden gereden, heb ik tussen de maïsplanten door gerend, kippenboerderijen bezocht. Erg exotisch was een tocht op een paard in Peru. Ik kwam langs verlaten dorpjes in de groene bergen waar je vriendelijke Indianen tegenkwam in typische klederdracht. Als je zoiets hebt meegemaakt, in een ver afgelegen gebied, denk je niet zo’n afgelegen plek met mooie natuur dicht bij huis tegen te komen. Ik had het mooi mis!

Wil je meer over de wielercultuur leren, dan is Oudenaarde de stad bij uitstek om je kennis te vergroten aangezien zich daar het Centrum Ronde van Vlaanderen bevindt. Ik besloot om het centrum te bezoeken. Eenmaal daar aangekomen werd ik ondergedompeld in de wereld van het fietsen. Dit aan de hand van een mooie professionele film die je in een klein bioscoopzaaltje kan bekijken. Hoewel ik geen kenner ben en eigenlijk nooit iets met wielrennen heb gehad, bezorgde video mij een portie kippenvel bij het zien van oude zwart-wit beelden van de eerste wielerwedstrijden en de Vlaamse wielerhelden. Ook kwam de oude stad Oudenaarde vaak in beeld afgewisseld met beelden van nu. 

Nadat je de film hebt bekeken ga je het museum in en krijg je op een leuke manier de geschiedenis, wielerweetjes en de winnaars gepresenteerd van de afgelopen 100 jaar. Ook kon je tegen elkaar racen op echte fietsen die daar staan gestald. Voor degenen die het niet weten, volgend jaar viert de Ronde van Vlaanderen zijn 100e verjaardag en zal dit groots gevierd worden!

Puur natuur dichtbij huis

Nadat ik mijn wielerkennis had opgekrikt in het centrum (bezoek ook de brasserie waar je tussen de fanatieke wielrenners zit) ging ik op ontdekkingstocht en om te ervaren hoe het is om de Ronde van Vlaanderen fietsroutes te rijden. Ik kreeg het advies om de ‘vlakkere’ trajecten te nemen. Het gebied staat namelijk bekend om steile en uitdagende paden. Ik nam dus een fietskaart bij de hand en ging vol goede moed op pad. Ik had nooit gedacht zulke mooie, afgelegen plekken te zien. Op sommige trajecten kwam je geen mens tegen, behalve heel veel koeien en enkele paarden. Zo nu en dan begroette je een fietsende boer in ouderwetse boerenkledij, maar er waren ook moderne boeren te vinden die in shorts en T-shirt het land bewerkten. De eindeloze graanvelden vond ik het mooist, samen met de glooiende groene- en lichtbruine landschappen waar schattige boerderijtjes op rustten.

Al snel na mijn start kwam ik mijn eerste steile weg tegen, dit was de bekende Kattenberg met een helling van 15%. Oei, wat was dat zwaar fietsen! De versnelling ging op 1 maar ik leek niet vooruit te komen. Toen er enkele wielrenners voorbij raceten ging er een schakel bij mij om. Ik moést en zou de helling op moeten en boven zien te komen. De wielrenners konden het immers ook. Ik vond mijn motivatie terug en ik kan met trots vertellen dat ik de Kattenberg heb beklommen. Maar ook de Wolvenberg, de Volkegemberg en de Achterberg. Natuurlijk, ik kampte de volgende dag met een flinke dosis spierpijn, maar nu kan niemand mij meer een watje noemen.    

     

Ik heb een stuk van de Ronde van Vlaanderen gefietst, met de daarbij behorende hellingen en kasseipaden en afgelegen stukken land getrotseerd. Deze route was achteraf gezien niet voor beginners bedoeld, maar wat was ‘ie mooi! Ik ontving aan het einde van de tocht geen medaille, maar wel een heerlijk glas Blond Ename bier in een plaatselijk café. En dat noem ik nu de smaak van overwinning! Zouden de wielrenners aan het begin van de 20e eeuw ook hun overwinningen met een biertje gevierd hebben? Vast wel.