Vlaamse Kust Garnaalvissers te paard

‘Langs de Vlaamse Kust - deel 2’

Joost Brantjes
Vlaamse Kust

Als je je kwaad maakt, fiets je in één dag van Nederland naar Frankrijk; de Vlaamse kust telt maar zeventig kilometer. Maar er valt veel moois te zien en te beleven, het is dichtbij en de Belgische kust verschilt in veel van onze eigen kust.

Deel 2 - Langs de Vlaamse Kust

Kunst aan zee
Na een lunch met heerlijke Noorzeegarnalen in een strandclub in Bredene, springen we ’s middags in Middelkerke op de fiets. Met Steve Desmidt volgen we de kust tot aan Westende. Sinds 2003 wordt aan de kust elke drie jaar Beaufort georganiseerd, waarbij zowel Belgische als buitenlandse kunstenaars wordt gevraagd om werken te maken die geïnspireerd zijn op de omgeving. Wim Delvoye’s “Caterpillar #5” in verroest stalen kantwerk en Ivars Drulle’s “I Can Hear It” zijn twee opvallende kunstwerken.

Met een tram bereiken we Oostende, de enige stad aan de kust en al sinds 1834 een koninklijke badstad. Die mondaine grandeur zie je in de Koninklijke Gaanderijen, twee zuilengalerijen die het startschot vormde voor wat het koninklijk paleis van Leopold II had moeten worden.

Of in Casino-Kursaal, al in 1875 gebouwd en nog altijd de plek waar bezoekende zangers (Rob de Nijs!) optreden. Maar Niels D’Hoedt, verantwoordelijk voor de marketing van Oostende, wil ook dat we een aantal projecten zien van The Crystal Ship, een kunstroute door de stad, waarbij twintig artiesten gigantische muurschilderingen hebben gemaakt. De route brengt je zo naar hoeken van Oostende die je anders wellicht niet gezien zou hebben en is daarom alleen al leuk om te volgen.

Cara Pils
De Langestraat is waar het ’s avonds gebeurt. Kroeg na kroeg met ertussen de bekende Pakistaanse late night shops, waar voor wie wat krapper zit, het bier goedkoop en gekoeld wordt verkocht. Studenten klokken er snel een Cara Pils naar achteren, België’s allergoedkoopste bier dat tegenwoordig cultstatus heeft.

Op onze laatste dag aan de kust stropen we in Oostduinkerke onze broekspijpen op en liften we met garnalenvissers naar de branding van de Noordzee. De Brabantse trekpaarden die de karren voorttrekken zijn enorm in omvang en gaan tot borsthoogte de zee in. De vissers, in gele oliepakken die afsteken tegen de blauwe lucht, zitten hoog op het paard dat brede netten over de bodem van de Noordzee sleept.

Hoewel het nog geen hoogseizoen is, valt de oogst mee. Vrouwen schudden net zo lang met bakken met een gaasbodem tot ze de garnalen vinden, meeuwen draaien al gretige rondjes door de lucht om als ze de kans krijgen toe te slaan op wat achterblijft.

 

Goddelijke lunch
In Estaminet De Peerdevisscher komen de gekookte garnalen op tafel. Het terras is drukbezet en met een Peerdevisscher, een donker biertje met hoog gistingsgehalte, pellen en smikkelen we een laatste keer van de Noordzeegarnalen voor we naar binnen gaan voor de lunch. Heel simpel en goddelijk lekker komt er een enorme schaal sliptongetjes op tafel. Met veel roomboter gebakken en geserveerd met loeihete frieten met een huisgemaakte mayonaise en kropsla met vinaigrette. Een lunch waar je me voor wakker mag maken.

Uitbuiken doen we in het nabijgelegen NAVIGO museum waar je kunt zien hoe zwaar het leven van de garnalenvissers vroeger was. Tot 20 november hangen er ook de zwart-witportretten die Stephan Vanfleteren schoot van de leerlingen van de maritieme school IBIS. Mannetjes van tussen de zes en zestien jaar, vaak boefjes in de spé, die fenomenaal zijn vastgelegd. Vanfleteren noemde de tentoonstelling “Engelen van de zee”.

Lees deel 1 'Langs de Vlaamse Kust'.


Bron:
Joost volgde de Vlaamse kust op uitnodiging van Toerisme Vlaanderen


Deze publicatie verscheen eerder op het reisblog www.nextdestination.nl.